|
|
Haustið komið og sumarið búið...
01.09.2008 01:31 - Benjamín skrifar
Manni finnst allavega að svoleiðis hljóti það að vera. Það er nú búið að vera svakalega haustlegt veður en í dag og í gær er reyndar búið að vera ágætisveður sem gefur manni smá vonarglætu um að sumarið sé nú ekki alveg búið.
Það eru mjög blendnar tilfinningar í gangi á heimilinu, allaveganna hjá mér. Ég tók þá ákvörðun að fara að vinna við 100% kennslu, og er byrjunardagurinn 15. september. Það vildi svo til að ég sá auglýsta samfélags- og náttúrufræðikennslu frá 15. sept - 15. des, sem mér fannst bara frábært þá væri ég ekki bundin lengur en í 3 mánuði ef mér líkaði það ekki. Reyndar í viðtalinu kom svo í ljós að það er í raun til 15. janúar, en það er bara fínt, vinn í nokkra daga og fæ JÓLAFRÍIÐ BORGAÐ :) Svo sagði skólastjórinn reyndar að ég gæti fengið vinnu eftir það ef áhugi væri fyrir því...Já, sumsé, þetta fannst mér æðisleg tilhugsun og tók bara starfinu á staðnum, guðmundur óli ætlar að vera í fæðingarorlofi í 2 mánuði til 15. nóvember. Svo ætlaði nú tengdamamma að hafa gríslinginn eftir það til 15. desember. En þar sem þetta eru orðnir tveir aukamánuðir og vinnan frekar langt frá miðbænum fór ég nú á stúfana og þar er dagmamma við hliðina á skólanum sem verður að öllum líkindum með laust pláss 1. nóvember...en men ó men...ótrúlega sorglegt að fá ekki niðurgreiðslu frá borginni, trúi því varla að ég sé að fara að vinna fyrir borgina, en ætli maður verði ekki að sætta sig við þetta í tvo mánuði :s Anyway...NÚNA veit ég ekki alveg hvað mér á að finnast um þetta. Ég hlakka mikið til að fara að vinna en mig langar líka að vera heima með ótrúlega litla og fallega barninu mínu sem verður nú bara rétt að verða 5 mánaða...það segja margir "jah ég gat nú bara verið heima í 3 mánuði" og aðrir segja "ég átti ekki þessi börn til að fara að vinna frá þeim" En ég held að stingurinn úr maganum á mér eigi vonandi eftir að hverfa þegar ég er byrjuð að vinna, þegar ég hugsa um þetta núna þá finnst mér eins og ég sé bara að fara í burtu í 4 mánuði og eigi ekkert eftir að sjá drengina mína á þeim tíma :)...en þetta virkar víst ekki þannig!!!
Öll fjölskyldan er nú búin að liggja í einhverri HELVÍTIS pest. Vöknuðum á þriðjudagsmorguninn síðasta og enginn gat almennilega andað NEMA ÉG...ég var svo ánægð með það, svo slappaðist ég og slappaðist eftir því sem leið á miðvikudaginn og á fimmtudeginum gat ég varla risið upp úr rúmi. Það eru því allir heldur þungir í hausnum ennþá því auðvita er alltaf farið alltof snemma af stað og því eru kannski ekki nema u.þ.b. 6% af heilanum í gangi og því óskaplega erfitt að reyna að skrifa eitthvað áhugavert og skemmtilegt og því ætla ég bara að hætta hér og því verður þessi færsla ekki lengri!!
Hefur þú eitthvað að segja??
(engin hefur tjáð sig. Vertu fyrst/ur!)
|
GLEYMDI
10.08.2008 20:22 - Hjördís skrifar
Labbaði fram hjá strætóskýli í dag, sem er ekki frásögu færandi nema að það lá BT-bæklingur inni í skýlinu og þar stóð stórum stöfum...SKÓLADAGAR Í BT...ég gat ekki annað en hugsað "HA HA SUCKERS" og glaðst óendanlega mikið yfir því að vera búin með þetta helvíti...þar til ég ákveð að læra meira ;)
Hefur þú eitthvað að segja??
(3 hafa tjáð sig, síðast Svava)
|
Off again
10.08.2008 19:32 - Hjördís skrifar
Ætlaði nú að setja færslu hér inn 08.08.08 kl. 08:08...en eitthvað seinkaði þeirri færslu aðeins :)
Langar til að byrja á því að taka það fram að ég á einn flottasta kjól sem sögur fara af. Fór í bæinn í gær með það að markmiði að finna mér flottan kjól fyrir brúðkaupið næsta laugardag. Venjulega hefði það tekið mig nokkra daga og ég hefði endað með kjól sem mér hefði fundist ágætur en ekkert samt endilega fyrir mig!! Ekki að ástæðulausu að ég vil bara sauma mín eigin föt takk fyrir...mikið er stefnt að alvöru hönnunar/sníða og saumanámskeiði þegar tími gefst. Ég leit inn í spútnik til að athuga hvort ekki væri eitthvað agalega fínt þar. Sá þennan líka fjölda af svakalegum kjólum, leit svo yfir á vegginn á móti og þá blasti við mér þessi kjóll sem skrifað stóð á HJÖRDÍS með stórum stöfum. Ég hljóp inn í mátunarklefann og reif mig úr fötunum, skellti mér í kjólinn, var of þröngur yfir BRJÓSTIN...GETIÐI ÍMYNDAÐ YKKUR. eN VITI MENN, fann það út að kjóllinn var þrengdur, spretti þrenginunni upp og hann SMELLAÐI (smellpassaði), enda gerður fyrir mig...fékk hann á spott prís og slegið enn meira af honum því ég var ÉG (eða þá að faldurinn var aðeins rifinn, en lítið mál að kippa því í liðinn).Verðið gerði það einnig að verkum skv. útreikningum kvenna að skórnir máttu þá vera á aðeins meira "chiching" verði, sem enduðu svo á því að vera hrikalegast flottustu skór sem sögur fara af (þið hljótið að heyra sögurnar bráðum). Ég hló í bílnum á leiðinni heim því ég hlakkaði svo til að máta hann aftur þegar ég kæmi heim og það gerði ég líka...ætla líka að máta hann aftur á eftir. Nú er ekki til setunnar boðið nú verður saumaskapur frúarinnar að VERULEIKA. Hætt að ganga í fötum sem mér líka semi-vel við...eða þið vitið!! Vona bara að ég steli ekki "thunderinu" frá Svövu á laugardaginn...(smá djók svava, myndi aldrei :s)
Annars held ég að SVava og Óðinn hafi ekki alveg gert sér grein fyrir út í hvað þau voru að fara með því að óska eftir veislustjórn MOI og Möggu...hér verður ein skemmtilegasta brúðkaupsveisla sem sögur munu fara af...enda af nægu að taka!!! Verð í fína kjólnum og skónum uppi á sviði að segja heimatilbúna brandara...gerist það betra?...don´t think so!!!
Það er svo af fína brunasárinu mínu að frétta að það lítur nú út eins og fallega valbráin, fólk starir á þennan furðulega blett sem lítur nú hálfpartinn út eins og þriðja augað á gagnauganu á mér. Hann er orðinn tígullaga og ég búin að reka mig svo oft í hann þegar ég þarf að nudda á mér augun að hann er byrjaður að flagna líka...FALLEGT!! en kjóllinn bætir það upp :)
Af vinnunni er það svo að frétta að ég hélt bara að það hefði einhver verið ráðinn og gleymst að láta mig vita. Ég hringdi því til þess að athuga málið og viti menn. Nú eru tvær stöður í boði og auglýst í Mogganum og umsóknafrestur til dagsins í dag (10. ágúst). Er í lagi!!!!!!!!! hvernig væri að láta þá sem hafa þegar sótt um vita. Fyrir utan það að ég var búin að hringja og biðja um að láta hringja til baka, sem var ekki gert. Ég er hálfpartinn að missa áhugann, þjónustustigið ekki á sínu besta stigi þarna niðurfrá. Maður er látinn hanga og hanga og ekkert verið að spá í að kannski sé maður að bíða og þurfi kannski að leita að annari vinnu...æ áhuginn kemur svo að sjálfsögðu aftur ef svarið verður jákvætt en annars er mér alveg sama! En er þetta ekki svolítið ég í hnotskurn...Fæ svakalegan áhuga, legg allt í sölurnar og hlutirnir þurfa helst að hafa gerst i gær...svo kemur smá stöðnun og þá er áhuginn út í veður og vind...vonum samt að enginn þessu tengdur lesi þetta fyrr en svar er komið...sem btw er væntalegt í lok vikunnar eða byrjun næstu!
Annars erum við bara "off again" til Mývatnssveitar í fyrramálið og svo Austur á firði í brúðkaupið. Geri því fastlega ráð fyrir því að það verði ekki mikil hreyfing hér þar til í næstu viku þegar við verðum komin heim aftur...
Kjartan bróðir er svo 23 ára í dag og óskum við honum INNILEGA til hamingju með daginn!
Hefur þú eitthvað að segja??
(2 hafa tjáð sig, síðast Svava)
|
Hönnunarverndin gengin í gegn
07.08.2008 09:23 - Hjördís skrifar
Jújú fékk þær gleðifréttir seint í gærkvöldi. Reyndar hefur verðlaunanefndin ekki ENNÞÁ skilað lokaverkefninu, þannig að ég hef engum getað sýnt það, Svava hefur þó verið dugleg að klína sínu á vini og vandamenn. Var farin að bíða svolítið eftir svari frá einkaleyfastofu þar sem ég var hræddust um að verðlaunanefndin hefði bara ætlað að stela hugmyndinni ;). Nú verður allt sett á fullt hjá okkur að finna út leiðir til útgáfu.
Dreymdi síðan svakalega skrítinn draum í nótt.
Ég var að fara inn á einhverja útgáfuskrifstofu og átti að ræða við einhvern sölustjóra eða markaðsstjóra. Ég snéri mér í hringi inn á skrifstofunni af því þar var enginn og bara fullt fullt af hurðum. Loksins ákvað ég að banka á eina hurðina sem á stóð sviðsstjóri og opnaði svo. Þegar ég leit inn kom maður flögrandi á móti mér en herbergið var mjög lítið og þröngt, ég velti því líka fyrir mér hvort þetta væri rétti maðurinn. Útí enda, þvert yfir herbergið, var sjúkrarúm allt í óreiðu með hvítustu ábreiðum sem ég hef séð, ég ályktaði (í draumnum) að hann hefði verið að leggja sig í rúminu. Við hlið rúmsins var svo stóll með hvítu áklæði. Sviðsstjórinn var rosalega glaður að sjá mig, ég lagði barnabílstól, sem ég var allt í einu komin með í hendurnar, upp við vegginn rétt fyrir innan hurðina og rölti til hans. Hann settist á rúmið og bauð mér sæti í hvíta stólnum. Hann leit svo á mig og barnastólinn og sagði "Já til hamingju með nýja barnið frá Króatíu"...ég hugsaði að þetta hlyti að vera rétti maðurinn fyrst hann vissi þetta með barnið!!.....þá vaknaði ég....VISSI HVAÐ MEÐ BARNIÐ? KRÓATÍSKT!!!
Draumráðningarnar mínar eru ennþá einhversstaðar niðri í geymslu, hef ekki fundið þær og man ekkert hvar ég pakkaði þeim niður. En þetta þýðir sjálfsagt að heimsmarkaður er á næsta leiti og múltímonný ... við trúum því allavega þar til kemur í ljós að markaðurinn verður einungis í Króatíu og ekkert múltímonný og þá þarf ég á sjúkrarúminu að halda!!! :)
En annars...djöfull svíður mig í brunasárið mitt þegar ég kem við það...sem gerist stundum alveg óvart....kannski þarf ég bara sjúkrarúmið núna strax!!!!
Hefur þú eitthvað að segja??
(1 hefur tjáð sig, síðast Lilja)
|
06.08.2008 23:14 - Hjördís skrifar
Var búin að skrifa heila færslu í huganum á leiðinni heim núna rétt áðan en hún fauk út um leið og ég settist fyrir framan tölvuna. Man ekki fyrirsögnina sem ég ætlaði að klína á færsluna og þ.a.l. ekki innihaldið heldur. Minnistapið tengist sjálfsagt þessu flotta hjartalaga brunasári sem ég er með á gagnauganu. Fór með Svövu í prufugreiðslu í kvöld fyrir brúðkaupið hennar. Á meðan við vorum að fíflast og spjalla (tvennt sem við erum mjög góðar í) þurfti ég náttúrulega að prófa eitthvað krullutæki sem var á staðnum og vann í því að gera mig sæta og fína með því að krulla einn lokk sem féll meðfram andlitinu á mér...gat náttúrulega alls ekki hætt að fikta í krullunni minni þannig að lokum þurfti ég að krulla lokkinn aftur því hann var kominn í klessu út í allar áttir. Á einhvern undraverðan hátt tókst mér að troða járninu í gagnaugað á mér á meðan ég var að reyna að vefja hárinu utanum þannig að ég endaði með fallega brunasárið og krullu sem var eins og á síðhærðum flækingshundi, fallegt! sef sjálfsagt á frosnum baunapoka í nótt í stað elsku koddans míns, vorkenni mér smá og sleiki svo sárið...vandamál bara hvað það er erfitt að ná upp í það!!
Hefur þú eitthvað að segja??
(2 hafa tjáð sig, síðast Lilja)
|
Minningar
05.08.2008 23:39 - Hjördís skrifar
Fór náttúrulega ekkert að sofa eins og planið var heldur að skoða gamlar færslur frá apríl 2006 og júlí sama ár þegar við vorum í frakklandi, djöfull er gaman að lesa svona aftur í tímann. Svo sá ég viðbjóðslegt atriði í sjónvarpinu um leið þannig að ég held ég sé ekkert að fara að sofa í bráð...
Hefur þú eitthvað að segja??
(engin hefur tjáð sig. Vertu fyrst/ur!)
|
Heiðardalurinn
05.08.2008 21:03 - Hjördís skrifar
...eða borgin...annað hvort!!við erum allaveganna komin heim. Við Benjamín og Ísak höfum átt yndislegar þrjár vikur saman fyrir austan og í Mývatnssveit. Guðmundur Óli kom síðan að hitta okkur í sveitinni á fimmtudaginn síðasta, flaug til Akureyrar og við sóttum hann.
Svo óendanlega mikið gerðist að það á eftir að taka fleiri fleiri færslur að reyna að koma því til skila. Systkinamótið á Stöðvarfirði var óendanlega skemmtilegt og fjörugt en frekar yfirdrifið og ekki tími til að snúa sér við eða beygja sig niður. Þegar 9 gaurar og ein gella eru saman komin á einum stað og allir undir 12 ára aldri er voðinn vís...eða frekar friðurinn úti fyrir fullorðna fólkið. Ég sé það á fyrri færslum að ég hef haldið að þetta yrði einhver hvíldarferð en það var nú ekki. En rosa gaman að hafa alla svona saman en ákveðið að hittast ekki á heimili einhvers næst heldur bara leygja nokkra bústaði undir liðið. Amma Sigga fór svo fljótlega að vinna og fólkið fór að tínast í burtu. Þá fór Benjamín að fá mikla heimþrá og vildi bara fara heim og til ömmu í Mývatnssveit. Við fórum síðan til Mývatns miðvikudaginn fyrir verslunarmannahelgi. Skemmtum okkur ærlega á Gúmmískó, en gúmmískórnir gleymdust heima í forstofuskáp og risaskórnir í sveitinni pössuðu ekki alveg á mig...óhætt að segja að þeir hafi verið u.þ.b. 10 númerum of stórir...
Ákváðum svo bara að drífa okkur heim með Benjamín en hann vældi alla leiðina heim um að hann vildi fara aftur til ömmu í Mývatnssveit en ekki heim...við Benjamín flytjum bara í sveitina við tækifæri:) Annars ætlum við bara að drífa okkur aftur í næstu viku í einn til tvo daga á leiðinni austur í brúðkaupið hjá Svövu og Óðni ef amma nennir að fá okkur þ.e.a.s. Frekar mikið af fólki þarna um helgina en ógeðslega gaman.
Smá frí frá amstri hversdagsins í borginni var þó mjög vel þegið og hefði mátt vera mikið lengra þó svo að alltaf sé gott að komast heim. Að eyða svona miklum tíma einn í bíl (ásamt reyndar tveimur smábörnum:)) gefur manni tíma til að hugsa út í hið óendanlega. Ég hugsa svo mikið að stundum held ég að það sé hættulegt fyrir mig. Ég hugsa svo mikið og tala svo mikið við sjálfa mig (heyrði nú einhverntíma að það væri fyrsta stig geðveiki) að stundum veit ég hreint ekki hvort atburðir hafi gerst eða ég bara hugsað svona mikið um þá. Oft er ég að hugsa svo mikið að ég gleymi í raun stað og stund og stoppa allt í einu í því sem ég er að gera og get engan veginn einbeitt mér að því af því það er svo margt sem rennur í gegnum hugann. Hef stundum lent í því að allt í einu er ég farin að keyra allt of hægt því ég hef einfaldlega lyft löppinni af bensíngjöfinni í öllum hugsanaganginum en það sem verra er að oft fer löppin niður á við. Síðustu vikur hef ég hugsað svo mikið um lífið, hvernig lífið var í "gamla daga" þ.e.a.s. Hvernig var að vera krakki og unglingur og hvernig lífið var áður en maður eignaðist börn og hvernig lífið var þegar maður átti bara eitt barn, hvernig lífið hafi breyst og hvernig það myndi breytast ef hinar og þessar aðstæður kæmu upp. Ég er svolítið dugleg í því að setja upp ímyndaðar aðstæður við öllu. Einu sinni trúði ég því meira að segja að það sem ég hugsaði gerðist í alvöru, það gerðist bara á annarri plánetu, eitthvað sem Magnús Skarphéðinsson sálarrannsakandi og miðill taldi mér eitt sinn trú um, heil saga í kringum það sem verður ekki sögð hér að sinni. Gerði þá reyndar í því að hugsa um allt það skemmtilega sem ég vildi að gerðist þá væri ég í það minnsta að upplifa það, bara á annarri plánetu, svolítið skemmtilegt að rifja þessa endalausu vitleysu upp. Ég er líka haldinn óendanlegri fortíðarþrá og hugsa mikið um fortíðina og hvað var allt mikið betra og skemmtilegra þá, gleymi svolítið að lifa í núinu og hugsa um það skemmtilega í núinu. Flestar aðstæður minna mig á eitthvað frá fyrri árum og allt þarf helst að vera eins, eða allavega svipað. Hef lesið dagbækur sem ég hélt um nokkurra ára skeið frá því í Ástralíu og árin eftir það ævintýri og hugsa oft af hverju ég hafi ekki skrifað dagbækur alveg síðan. Bloggsíður, allavega þær sem ég hef haldið eru svolítið yfirborðskenndar og segja aðeins hálfan sannleikann og það sem maður vill eða er sama þó að aðrir viti, dagbækur eru mun persónulegri og maður er hreinskilnari við sjálfan sig. ég hef lesið margt sem ég hef algjörlega gleymt og mig rámar ekki í og um tilfinningar sem ég man ekki eftir að ég hafi fundið og því ótrúlega skemmtilegt að rifja upp, svo er þessi svakalega persónulegi ritstíll, slær út bestu metsölubækur.
Þessi klausa átti að vera svona uþb 200 orðum styttri og átti að enda á því að sjálfsagt fáið þið snefil af þessari hugsanaflóru síðustu vikna í færslum næstu vikna. ég er búin að skrifa færslur í huganum fyrir næstu tvö árin en þær eru víst flestar gleymdar um leið, allavega orðrétt þó innihaldið gæti verið nokkurnveginn það sama :)...svo eru auðvita flestar "færslurnar" of persónulegar til þess að flagga á veraldarvefnum og verða bara geymdar þar til þær gleymast...á morgun...sem er annað mál að ÓTRÚLEGT hvað mjólkurþokan getur verið sterk, ég man ekkert mínútunni lengur...fer vonandi að lagast bráðlega þó svo að það séu nú enn nokkrir mánuðir af brjóstagjöf eftir :)
Reyni að rifja upp atburði síðustu daga á morgun eftir smá svefn...er víst orðin frekar tekin á líkama og sál eftir vökur síðustu vikna.
Hefur þú eitthvað að segja??
(1 hefur tjáð sig, síðast Lilja)
|
| |
